Miejsce na Twoją reklamę

Wyczyniec polny

Wyczyniec polny

Wyczyniec polny (Alopecurus myosuroides Huds.)

Gatunek rośliny należącej do rodziny wiechlinowatych. W Polsce pospolity na niżu, występuje głównie na terenach północnych i wschodnich. Trawa rozłogowa, tworząca luźne kępy. Roślina jednoroczna, jara, też zimująca. Rośnie na rowach, ugorach, polach. Preferuje gleby ciężkie, gliniaste, żyzne i wilgotne. Nie lubi zacienienia. Najczęściej zachwaszcza uprawy jednoliścienne. Źdźbła od nasady rozgałęziają się i podnoszą. Liście są płaskie, podłużnie lancetowate, czerwono nabiegłe, żeberkowane, z ostrymi brzegami. Pochwy liściowe są otwarte i nagie. Języczek jest nierówno ząbkowany, uszek brak.  Kwiaty zebrane są w kłosokształtną, wąskowalcowatą wiechę (kłos pozorny wiechowaty), kłoski jednokwiatowe. Owoc to płaski, odwrotnie jajowaty, gładki i błyszczący ziarniak. Pylniki są bladożółtej barwy. Korzenie są żółte i rosną bezpośrednio pod ziemią. Wyczyniec polny kwitnie od VI do VIII.

Cechy charakterystyczne:

- często mylony jest z tymotką (gdy zegniemy wyczyńca polnego w literę U to kłoski odchylają się nierównomiernie, a u tymotki łąkowej – równomiernie)

- mylony z wyczyńcem łąkowym i kolankowym (mają mniejsze ziarniaki niż polny)

Ciekawostki:

- inne nazwy: lisi ogon

- zawiera antocyjany i saponiny – co ogranicza wykorzystanie go jako paszy

- w mieszaninie z wyczyńcem łąkowym powoduje alergię. 

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B