Miejsce na Twoją reklamę

Żółta karłowatość jęczmienia na kukurydzy

Żółta karłowatość jęczmienia na kukurydzy jest to wirusowa choroba kukurydzy; zaliczana do chorób groźnych, objętych monitoringiem występowania. Wzrost powierzchni upraw kukurydzy w Polsce prowadzi do wzrostu znaczenia gospodarczego chorób wirusowych tej rośliny. W obrębie wirusowej żółtej karłowatości jęczmienia na kukurydzy możemy wyróżnić gatunki:

- BYDV-PAV - (Barley yellow dwarf virus-PAV) – wirus żółtej karłowatości jęczmienia PAV

- BYDV-MAV - (Barley yellow dwarf virus-MAV) – wirus żółtej karłowatości jęczmienia MAV

- CYDV-RPV – (Cereal yellow dwarf virus-RPV) – wirus żółtej karłowatości zbóż.

Rośliny porażone przez żółtą karłowatość jęczmienia są bardziej podatne na zakażenie przez grzyby z rodzajów: Fusarium, Rhizoctonia i Septoria. Żółta karłowatość jęczmienia na kukurydzy może spowodować obniżenie wysokości plonu roślin średnio o 10%, a także redukcję plonu o około 15 do 20%.

Objawy:

Choroba zazwyczaj pojawia się na plantacjach placowo. Rzadko możemy spotkać pojedyncze chore rośliny. Najwyższe ryzyko porażeń przypada na wczesną fazę rozwoju roślin czyli do 7 liści. Na porażonych roślinach pojawiają się antocyjanowe lub czerwonawe przebarwienia brzegów liści (później mogą też obejmować całe liście), zaczynające się już od ich wierzchołków. Blaszki liściowe porażonych roślin stają się sztywne i ustawione są pod kątem ostrym. Chore rośliny często karłowacieją – są zwykle niższe od zdrowych. Spadek plonu uzależniony jest w dużym stopniu od terminu porażenia. Rośliny bardzo wcześnie porażone nie wydają plonu wcale lub wydają ziarno słabo wykształcone. System korzeniowy także jest niedorozwinięty. W związku z tym objawy na nadziemnych częściach roślin są bardziej wyraźne w warunkach niedoboru wody w glebie. W okresie suszy objawy chorobowe występują szczególnie wyraźnie. Wiosną objawy wirusem żółtej karłowatości jęczmienia są często mylone z objawami niedoboru składników pokarmowych. Nasilenie objawów choroby w warunkach polowych uzależnione jest w dużym stopniu od odmiany kukurydzy oraz od przebiegu warunków pogodowych. Żółta karłowatość jęczmienia może także mieć przebieg bezobjawowy.

Źródłem infekcji są wirusy, które przenoszone są przez mszyce zbożowe (około 20 gatunków) w sposób trwały. Wirus nie jest przenoszony mechanicznie. Mszyce przenoszące wirusa występują na trawach i samosiewach zbóż. Zboża ozime mogą zostać zakażone wirusem BYDV przez uskrzydlone mszyce już jesienią. Po wiosennych nalotach mszyc chore rośliny są źródłem infekcji dla otaczających zdrowych roślin na polu. Jesienne zakażenie roślin widoczne jest dopiero wiosną. Natomiast wiosenne zakażenie roślin widoczne jest najszybciej w ciągu 3 tygodni od infekcji. Do najważniejszych wektorów możemy zaliczyć mszycę czeremchowo-zbożową (Rhopalosiphum padi) i mszycę zbożową (Sitobion avenae). Gatunki BYDV-MAV i BYDV-PAV charakteryzują się odrębnością serologiczną.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- dokładnym rozdrabnianiu oraz głębokim przyoraniu resztek pożniwnych

- wysiewaniu kwalifikowanego materiału siewnego

- stosowaniu wczesnego siewu

- unikaniu stanowisk podmokłych i okresowo zalewanych

- stosowaniu prawidłowego płodozmianu

- zastosowaniu izolacji przestrzennej od ubiegłorocznych pól pokukurydzianych

- stosowaniu zbilansowanego nawożenia

- zwalczaniu zachwaszczenia i szkodników

- unikaniu wykorzystywania do nawadniania kukurydzy wody stagnującej w zbiornikach.

 

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B