Miejsce na Twoją reklamę

Werticilioza rzepaku

Werticilioza rzepaku

Przyczyną choroby jest grzyb z rodzaju Verticillium. Najbardziej chorobotwórcze są gatunki Verticillium longisporum i Verticillium dahliae. Werticilioza często występuje razem z suchą zgnilizną kapustnych, powodując przedwczesne dojrzewanie i zamieranie roślin.

Objawy:

Objawy widoczne są już na dorosłych roślinach w postaci systemicznie biegnących, szarych pasm obejmujących część lub cały obwód łodygi. Częstym objawem są także jednostronne pożółknięcia łodyg i liści oraz więdnięcie roślin. Szybkość więdnięcia zależy od gatunku i odmiany rośliny oraz warunków środowiska. Sucha i upalna pogoda sprzyja więdnięciu. Z pojawieniem się niższych temperatur i deszczowej pogody objawy te ustępują, a po pewnym czasie w odpowiednich dla rozwoju choroby warunkach ponownie stają się widoczne. Końcowym etapem werticiliozy jest przedwczesne zamieranie roślin. Największa szkodliwość występuje, gdy w wyniku porażenia zamierają młode rośliny i nie wydają plonu. Zamieranie roślin rzepaku pod koniec okresu wegetacji jest mniej szkodliwe.

Źródłem infekcji są porażone resztki pożniwne. Choroba może się również przenosić na kolejne pola z wodą lub na maszynach rolniczych. Werticilioza jest uznawana za chorobę płodozmianową i rozprzestrzenia się za pomocą mikrosklerocjów. Mikrosklerocja wytwarzane przez grzyba mogą przetrwać w glebie nawet kilkanaście lat. Infekcja rośliny następuje przez korzenie, a następnie grzyb kolonizuje system przewodzący rośliny. Rozwojowi choroby sprzyja sucha i upalna pogoda.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- niszczeniu chwastów z rodziny krzyżowych

- unikaniu poplonów z roślinami krzyżowymi

- zmianowaniu roślin w uprawach polowych

- uprawianiu odmian bardziej odpornych na porażenie przez patogena.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B