Miejsce na Twoją reklamę

Szarota błotna

Szarota błotna

Szarota błotna (Gnaphalium uliginosum L.)

Gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. W Polsce pospolity. Roślina jednoroczna, jara. Rośnie na terenach podmokłych, poboczach dróg, wilgotnych łąkach, brzegach rzek, ugorach, wilgotnych polach uprawnych. Preferuje gleby nie zasadowe, piaszczyste lub gliniaste, podmokłe lub okresowo wysychające. Najczęściej zachwaszcza pola wilgotne i lekko zakwaszone oraz ścierniska. Roślina zielna, jest silnie wełnistofilcowata i krzaczkowata. Osiąga wysokość od 5 do 25 cm. Łodyga jest wzniesiona, pokryta włoskami, rozgałęziająca się krzaczasto przy samej nasadzie, zakorzeniająca się. Liście są skrętoległe, szaroowłosione, równowąskie, podługowate, zwężone u nasady, z wyraźnie zaznaczonym nerwem środkowym. Kwiaty są w drobnych koszyczkach skupionych w liczne główki, otoczone liśćmi i zebrane w nibygrona. Listki okrywy koszyczków są żółte, brunatne, różnej wielkości, biało obrzeżone, z górną częścią nagą i błonkowate. Kwiaty są żółtawobiałe, bardzo drobne, zewnętrzne: języczkowate, nitkowate, ustawione w kilku szeregach, a wewnętrzne - rurkowate. Włoski puchu kielichowego są delikatne i nitkowate. Owoc to naga, wydłużona, walcowata, zakończona dzióbkiem, zielonożółta do zielonoszarej niełupka. Nasiona są rozprzestrzeniane przez wiatr. Korzenie są drobne, palowe z licznymi i drobnymi rozgałęzieniami. Szarota błotna zapylana jest przez błonkówki; kwitnie od VI do X.

Cechy charakterystyczne:

- cała pokryta wełnistofilcowatym owłosieniem

- szarozielone lub srebrzystobiałe zabarwienie

- koszyczki są skupione główkowato, otoczone liśćmi

Ciekawostki:

- inne nazwy: pszeniczka Matki Boskiej, kocanka bagrowa

- zawiera: fitosterol, karoten, olejek eteryczny, prowitaminę A

- ma właściwości lecznicze – w medycynie ludowej stosowany jako środek obniżający ciśnienie krwi oraz jako lek uspokajający.

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B