Miejsce na Twoją reklamę

Rdza kukurydzy

Rdza kukurydzy jest rozpowszechniona w wielu krajach świata i ulega rozprzestrzenianiu się wraz z uprawą kukurydzy. W Polsce występuje we wszystkich rejonach uprawy kukurydzy. Najlepsze warunki dla rozwoju znajduje w najcieplejszej, południowej części kraju (wyższe temperatury i większa wilgotność sprzyja licznym infekcjom). Powodowana jest przez grzyba Puccinia sorghi. Rdza kukurydzy przyczynia się do obniżenia plonu ziarna. Jest to choroba liści czyli wpływa na obniżenie procesu fotosyntezy oraz zaburzenie odżywiana roślin. Zamieranie pojedynczych liści nie wpłynie na wysokość plonu, ale masowe ich zasychanie może już prowadzić do jego spadku nawet o 10% oraz pogorszenia jakości kiszonki. Straty plonu związane są z powierzchnią porażenia liści w zależności od stadium rozwoju w jakim roślina się znajduje. Stwierdzono, że obniżka wagi ziarna od 3 do 8% wynika z każdych 10% zainfekowanej i uszkodzonej powierzchni liścia.

Rdza kukurydzy występuje także na sorgu.

Objawy:

Na wszystkich nadziemnych częściach roślin rozwijają się skupienia urediniospor. Najbardziej narażone na porażenie są liście (początkowo dolne), na których urediniospory rozwijają się po obu stronach. Skupienia urediniospor występują w postaci podłużnych, jasnobrunatnych bądź rdzawych poduszeczek, o długości od 1 do 3 mm. Początkowo są one otoczone skórką, jednak ona szybko pęka i odsłania pylącą masę zarodników, uwalniając zarodniki letnie, w postaci szarobrunatnego proszku. Tkanka liści otaczająca uredinia żółknie i w efekcie zamiera. Znaczne nasilenie rdzy kukurydzy powoduje zasychanie, zwijanie się liści i w końcowym etapie ich zamieranie. Skupienia urediniów powstają od sierpnia, aż do czasu pierwszych przymrozków. Jesienią, na dojrzewających roślinach, po obu stronach liści powstaje stadium telium. Skupienia teliospor tworzą się pomiędzy urediniami lub w miejscu urediniów. Teliospory wyglądają podobnie do urediniosporów. Są przeważnie wydłużone, często zlewające się, nieco większe od urediniosporów, początkowo przykryte skórką, w późniejszym etapie otoczone jej resztkami, poduszeczkowate, koloru brązowoczarnego lub czarnego.

Źródłem infekcji są resztki pożniwne roślin i zakażona gleba, na których zimują zarodniki przetrwalnikowe grzyba Puccinia sorghi. Puccinia sorghi należy do gromady Basidiomycota i jest gatunkiem pełno cyklowym oraz dwudomowym. Gospodarzem pośrednim są różne gatunki z rodzaju Oxalis (między innymi szczawik żółty – Oxalis stricta), natomiast głównym kukurydza oraz sorgo. Na górnej stronie liści szczawiku wytwarzają się spermogonia ze spermacjami, natomiast na dolnej stronie kubeczkowate ecja z jasnożółtymi ecjosporami. Następnie ecjospory przenoszone są przez wiatr i deszcz i zakażają zdrowe rośliny kukurydzy. Na kukurydzy powstaje kilka generacji urediniospor, które powodują dalsze infekcje. Urediniospory są jednokomórkowe, o kulistym lub elipsoidalnym kształcie. Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi rdzy kukurydzy są duża wilgotność powietrza (nawet 100%), a także temperatura od 16 do 23°C. odporne na zakażenie przez patogena są zazwyczaj starsze tkanki. Patogen zimuje w postaci teliospor na resztkach pożniwnych w glebie. Na podstawkach, które wyrastają w czasie wiosny z teliospor powstają bazydiospory. Zakażają one liście szczawiku czyli gospodarza pośredniego. W krajach o ciepłym klimacie, na resztkach pożniwnych w glebie mogą zimować także urediniospory. W tym przypadku uredinospory rozpoczynają wiosną cykl rozwojowy na kukurydzy i pomijają gospodarza pośredniego.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- dbaniu o stan fitosanitarny pola

- głębokim, dokładnym przyoraniu i usuwaniu resztek porażonych roślin

- stosowaniu zdrowego materiału siewnego

- zaprawianiu materiału siewnego fungicydami

- uprawianiu odmian odpornych na porażenie

- zwalczaniu chwastów

- wykonywaniu sezonowych oprysków

- stosowaniu właściwego płodozmianu – przestrzeganiu 4-letnich przerw w uprawie kukurydzy na tym samym polu.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B