Miejsce na Twoją reklamę

Perz właściwy

Perz właściwy

Perz właściwy (Agropyron regens (L.) P. Beauv.)

Gatunek rośliny należący do rodziny wiechlinowatych.  Trawa wieloletnia, rozłogowa. Rośnie na polach, ugorach, nieużytkach, zaroślach, skrajach lasów. Doskonale radzi sobie na wszystkich typach gleb uprawnych, szczególnie ciężkich, wilgotnych i żyznych. Rzadko występuje na glebach bardzo suchych, piaszczystych i o niskim pH. Chwast kosmopolityczny. Zachwaszcza większość pól uprawnych. Rozprzestrzenia się przez nasiona dostające się do gleby wraz z ziarnem siewnym. W uprawach rolnych rozmnaża się wegetatywnie – odtwarzając się nawet z niewielkich fragmentów rozłogów. Jest bardzo wytrzymały na niesprzyjające warunki środowiska i doskonale radzi sobie w konkurencji o wodę i światło z innymi roślinami. Osiąga wysokość od 30 do 150 cm. Źdźbło jest wzniesione lub podnoszące się, nagie i gładkie, z kolankami i międzywęźlami. Liście są skrętolegle, żywozielone lub sinozielone, płaskie, równowąskie, długie. Młode pochwy liściowe są nieco owłosione, starsze są nagie. U nasady mają duże, wąskie ostrogi, sierpowato obejmujące źdźbło. Blaszka liściowa z wierzchu szorstka, z prześwitującymi nerwami, języczek liściowy krótki, delikatnie ząbkowany, przeważnie rdzawy. Kwiaty na szczycie łodygi zebrane są w spłaszczone, krótkie kłosy o długości ok. 10 cm. Kłoski są jajowate lub jajowatolancetowate, długie, odstające, ustawione szerszą stroną do osi kłosa. Owoc to oplewiony, równowąski, podługowaty, szarobiały lub żółtawy ziarniak. Korzenie to jasne, duże i liczne rozłogi. Perz właściwy jest wiatropylny; kwitnie od VI do IX.

Cechy charakterystyczne:

- ma bardzo długie, podziemne rozłogi, które pełzają poziomo

Ciekawostki:

- inne nazwy: pernica, korzenica, osocz, psia pasza, pyrnik, zagłuszyła, psia trawa

- zawiera: kwas glikolowy, glicerowy, mannit, węglowodany, insulinę, śluz, olejek eteryczny, glikozyd, kwas krzemiowy, potas, prowitaminę witaminy A i B

- ma właściwości lecznicze – w medycynie ludowej ma działanie: moczopędne, przeciwbakteryjne, przeciwgorączkowe, żółciopędne. Największe zastosowanie znajduje w leczeniu chorób przemiany materii, jako tzw. ziółko czyszczące krew – w leczeniu choroby reumatycznej, trądziku i w początkowych stadiach cukrzycy. Używa się go po zatruciach, gdy trzeba z organizmu jak najszybciej usunąć trucizny, jak również po przebytych zakażeniach. Wchodzi w skład wielu mieszanek ziołowych. Stosowany jest także w leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych, przy obrzękach wątroby, zmniejszonym wydzielaniu żółci, kamicy żółciowej, hemoroidach; obniża poziom cholesterolu.

- zielone części i rozłogi mogą się nadawać na paszę dla koni i bydła mlecznego

- może służyć do wyrobu domowego piwa

- w małych ilościach jest dodawany do wypieku czarnego chleba. 

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B