Miejsce na Twoją reklamę

Parch prószysty ziemniaka

Parch prószysty ziemniaka

Parch prószysty ziemniaka występuje w różnych rejonach uprawy ziemniaka. Głównie pojawia się na glebach ciężkich i kwaśnych, w rejonach o chłodnych i wilgotnych okresach wegetacji. Choroba wywoływana jest przez grzyba Spongospora subterranea. Prawdopodobieństwo szkodliwości choroby jest bardzo duże. W warunkach sprzyjających jej rozwojowi straty bardzo często dochodzą do 50%. Chore bulwy mogą zostać wykorzystane na paszę, ale dopiero po uprzednim uparowaniu. Skupienia zarodników przetrwalnikowych nie poddane działaniu wysokiej temperatury zachowują żywotność nawet po przejściu przez przewód pokarmowy zwierząt.

Objawy:

Objawy głównie występują na bulwach, rzadziej na stolonach i korzeniach w postaci jasnobrunatnych lub żółtych pęcherzyków (brodawki). Po jakimś czasie w tych miejscach skórka promieniście pęka. Wokół powstałych ran fragmenty skórki tworzą na początku gwiazdkowatą, a później nieregularną otoczkę. Z ran w kształcie kraterów o średnicy od 2 do 6 mm wydostaje się brunatna masa (po wyschnięciu powstaje brunatny proszek), składający się ze zniszczonych fragmentów komórek rośliny oraz skupień zarodników przetrwalnikowych patogena. Różne drobnoustroje przedostają się do bulw przez niezabliźniające się rany i powodują ich gnicie. Rozwój objawów rozpoczyna się w okresie wegetacji, ale postępuje także w czasie przechowywania zebranego plonu bulw.

Źródłem infekcji są porażone sadzeniaki oraz gleba. Patogen Spongospora subterranea jest pasożytem bezwzględnym, holokarpicznym, rozwijających się wewnątrz swego gospodarza. Zimuje w postaci owalnych, w środku pustych skupień zarodników przetrwalnikowych w porażonych bulwach lub w glebie przez okres nawet do 6 lat. Rozwój zarodników przetrwalnikowych stymulowany jest przez wydzieliny korzeni podatnych roślin. W każdym zarodniku przetrwalnikowym powstaje jeden dwuwitkowy zarodnik płytkowy, który zaraża komórki skórki. Rozwój bezpłciowy Spongospora subterranea w okresie wegetacji roślin powtarza się kilkukrotnie. Patogen na większe odległości rozprzestrzenia się za pomocą balonikowatych skupień zarodników przetrwalnikowych, które znajdują się w porażonych sadzeniakach, w oborniku, kompoście, wodzie spływającej z zakażonych pól oraz w ziemi przyklejonej do sadzeniaków, kół ciągników i maszyn. Spongospora subterranea oprócz ziemniaka poraża także Solanum nigrum i Nicotiana rustica.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- sadzeniu zdrowych, nieporażonych bulw

- właściwym zmianowaniu

- w przypadku wystąpienia choroby wstrzymaniu uprawy ziemniaka na danym polu przez co najmniej 6 lat

- w przypadku wystąpienia choroby na danym polu czyszczeniu kół maszyn i ciągników przy wjeżdżaniu na inne pole (zakażona ziemia przyklejona do kół).

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B