Miejsce na Twoją reklamę

Mączniak rzekomy buraka

Mączniak rzekomy buraka

Mączniak rzekomy buraka może powodować znaczne szkody w rejonach o bardzo dużej ilości opadów i wilgotności powietrza. Prowadzi do silnego obniżenia plonu korzeni oraz nasion buraka. Przy silnych infekcjach straty mogą sięgać nawet do 50% plonu. W Polsce szkodliwość choroby jest nieznana. Sprawcą choroby jest grzyb Peronospora schachtii (synonim: Peronospora farinosa f. sp. betae).

Mączniak rzekomy buraka można pomylić z mączniakiem prawdziwym (właściwym) buraka lub niedoborem boru.  

Objawy:

Pierwsze objawy w postaci zgrubień i pomarszczeń występują już na liścieniach, lecz zazwyczaj pojawiają się na najmłodszych liściach plantacji produkcyjnych w czerwcu, a na nasiennikach w maju. Na górnej stronie pomarszczonych, sztywnych i zgrubiałych liści powstają chlorotyczne plamy, natomiast dolna strona porażonych liści pokryta jest filcowatym nalotem; początkowo białym lub białofioletowym, później szarym. Porażone liście i liścienie są kruche i bardzo łatwo ulegają złamaniu. Liście sercowe stają się zwinięte, skędzierzawione, pogrubione i czarne. Liście zewnętrzne żółkną. Rośliny, które są wcześnie i silnie porażone przedwcześnie zamierają. Na nasiennikach porażone zostają również wierzchołki pędów, kwiaty oraz młode kłębki nasienne.

Źródłem infekcji są resztki pożniwne, plantacje nasienne buraka oraz przetrwalniki (oogonia). Peronospora schachtii należy do gromady Oomycota. Patogen zimuje we fragmentach porażonych roślin w postaci oospor, w nadziemnych częściach wysadków w postaci strzępek i prawdopodobnie także w nasionach. Przy dużej wilgotności powietrza i przy temperaturach poniżej 20°C z oospor lub z zimujących strzępek mogą powstawać trzonki, na których pojawiają się sporangia. Zarodniki te przyczyniają się do infekcji pierwotnych. Nalot, który powstaje na dolnej stronie porażonych liści utworzony jest przez dichotomicznie rozgałęzione trzonki i owalne, jednokomórkowe sporangia. Sporangia powstają przy wilgotnej (wilgotność powietrza powyżej 60%; optimum powyżej 85%) i chłodnej (temperatury od 5°C do 22°C; optimum 12°C) pogodzie. Sporangia kiełkują najlepiej przy temperaturach od 4°C do 10°C (kiełkowanie może odbywać się w temperaturach od 0,5°C do 30°C). Dla rozwoju infekcji optymalne temperatury to od 7°C do 15°C i wilgotność powietrza na poziomie powyżej 70%. Inkubacja trwa od 5 dni do około 1 miesiąca i jest uzależniona od warunków pogodowych.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- dokładnym przyorywaniu i niszczeniu resztek porażonych roślin pozostających po zbiorze buraka

- używaniu do siewu nasion pochodzących ze zdrowych plantacji

- stosowaniu prawidłowego płodozmianu

- unikaniu wysiewania buraków w sąsiedztwie pól z uprawami nasiennych buraków pastewnych albo ćwikłowych oraz w miejscach jesiennego formowania pryzm korzeni

- chemicznym zaprawianiu nasion przeciwko zgorzeli siewek buraka - eliminuje to częściowo znajdującego się w nich patogena Peronospora schachtii, który wywołuje mączniaka rzekomego buraka

- opryskiwaniu roślin fungicydami zawierającymi mankozeb lub tlenochlorek miedzi. Pierwszy zabieg należy wykonać w momencie wystąpienia początkowych objawów mączniaka rzekomego buraka. Następne opryskiwania w warunkach sprzyjających patogenowi zaleca się powtarzać w miarę potrzeby co około 10 do 14 dni. Wskazane jest dodawanie środka powierzchniowo czynnego do cieczy roboczej.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B