Miejsce na Twoją reklamę

Kurzyślad polny

Kurzyślad polny

Kurzyślad polny (Anagallis arvensis L.)

Gatunek rośliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. W Polsce pospolity. Roślina jara, rzadko zimująca. Rośnie na polach, przydrożach, wysypiskach, w winnicach, ogrodach. Preferuje gleby żyzne, próchnicze, gliniaste, bogate w składniki pokarmowe. Chwast segetalny i ruderalny. Zachwaszcza wszystkie uprawy jare i ozime, zbożowe, okopowe, warzywne i ścierniska. Jest to roślina drobna i rozesłana. Pędy osiągają długość od 5 do 40 cm. Łodyga jest naga, czterokanciasta, płożąca, prawie naga, dołem rozgałęziająca się. Płożące się po ziemi pędy dość łatwo ukorzeniają się. Liście są przeważnie naprzeciwległe (lub w okółkach), jajowate lub eliptyczne, całobrzegie, tępe lub nieco tylko zaostrzone, siedzące, z ciemnymi plamami na spodniej stronie. Kwiaty są pięciopłatkowe, ceglastoczerwone lub jasnoczerwone, na długich szypułkach wyrastających w kątach liści. Owoc to kulista, wielonasienna torebka z otwierającym się wieczkiem. Nasiona są sinoczerwone, trójgraniaste, pokryte łuseczkami; rozsiewane przez wiatr. Korzenie są palowe, żółtawe, rozgałęzione. Kurzyślad polny jest owadopylny; kwitnie od V do X.

Cechy charakterystyczne:

- posiada drobne, ciemne kropki na spodzie liści

- gdy oglądamy liście pod światło widać wyraźnie system nerwów w kształcie kurzej łapy

- łatwo pomylić z błękitno kwitnącą odmianą (kurzyślad błękitny – w fazie siewki ma bardziej wydłużone liścienie i pierwsze liście)

Ciekawostki:

- inne nazwy: młokos, brzucholek, kurzyślep, muchotrze

- zawiera: antocyjany, cyklaminę, flawonoidy, garbniki, kwasy organiczne, saponiny, gorycz

- ma właściwości lecznicze – w medycynie ludowej stosowany jako środek moczopędny i antyseptyczny; dawniej usiłowano nim leczyć choroby psychiczne

- roślina słabo trująca

- na noc i podczas pochmurnej pogody kwiaty zamykają się. Otwarte rano kwiaty kurzyśladu są zwiastunem dobrej pogody.

 

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B