Miejsce na Twoją reklamę

Krwawnik pospolity

Krwawnik pospolity

Krwawnik pospolity (Achillea millefolium L.)

Gatunek rośliny należącej do rodziny astrowatych. W Polsce pospolity. Roślina wieloletnia, bylina. Rośnie na pastwiskach, łąkach, nieużytkach, miedzach i polach uprawnych. Preferuje gleby lekkie. Łatwo dostosowuje się do różnych warunków, jest umiarkowanie światłolubny. Roślina wytrzymała na mróz. Najczęściej zachwaszcza zboża i uprawy wieloletnie. Osiąga wysokość od 10 do 60 (100) cm. Czasami tworzy niewielkie kępy. Cała roślina jest miękko i  wełnisto owłosiona. Łodyga jest prosta, wzniesiona, gęsto ulistniona, słabo rozgałęziona, delikatnie owłosiona, o silnym zapachu. Występują pędy kwiatostanowe i pędy płonne w postaci różyczek liściowych. Liście są ciemnozielone, wydłużone, w zarysie wąskolancetowate, podwójnie lub potrójnie pierzaste, na łodygach rozmieszczone rzadko. Liście odziomkowe są ogonkowe i szerokie na 2–4 cm, a liście łodygowe są siedzące i o połowę węższe. Kwiatostan to drobne koszyczki zebrane w płaskie baldachogrono, o kwiatach brzeżnych - nibyjęzyczkowych, białych, białoróżowych i środkowych - rurkowych i białych. Owoc to wydłużona, spłaszczona, wąsko oskrzydlona, podłużnie bruzdkowana niełupka. Nasiona są matowe, srebrzystoszare lub żółtawe. Korzenie są wrzecionowate, czerwonawe, z licznymi rozłogami i kłączami. Krwawnik pospolity jest zapylany przez muchówki, kwitnie od IV do IX.

Cechy charakterystyczne:

- charakterystyczny, nieprzyjemny zapach, podrażniający błonę śluzową

- smak łagodnie cierpki

- posiada czerwone kłącza i rozłogi

Ciekawostki:

- ziele ma przyjemny, aromatyczny zapach i gorzki smak; zawiera: cholinę, flawonoidy, garbniki, gorzki glikozyd achilleinę, olejki eteryczne oraz sole mineralne (zwłaszcza sole cynku i magnezu), ślady cyjanowodoru i witaminę K

- nasiona zawierają 21% tłuszczu

- ma właściwości lecznicze – w medycynie ludowej - działanie: przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Ziele pobudza również czynności wydzielnicze przewodu pokarmowego, wzmaga wydzielanie soków trawiennych i żółci. Dawniej sporządzano napar na krwotoki wewnętrzne. Dziś ziele stosuje się wewnętrznie głównie w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit, niestrawnością oraz ze względu na działanie przeciwzapalne, w chorobie wrzodowej. Stosowany także zewnętrznie w celu łagodzenia stanów zapalnych skóry i błon śluzowych oraz na rany, aby przyspieszyć gojenie.

- roślina trująca - u ludzi może powodować oszołomienie, bóle głowy i wysypkę uczuleniową; stwierdzono także przemijające zatrucia zwierząt

- roślina ozdobna – uprawiana jest na rabatach kwiatowych

- przyprawa - przyprawą są młode liście o gorzkawosłonym, korzennym smaku; można stosować jako dodatek do sosów i zup

- roślina kosmetyczna - wyciąg z krwawnika dodawany jest do łagodzących i regenerujących maseczek, kremów i płynów do twarz, szamponów, past do zębów oraz jako jeden z wielu składników do przygotowania kąpieli relaksacyjnych.      

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B