Miejsce na Twoją reklamę

Kiła kapusty

Kiła kapusty

Jest to choroba płodozmianowa. Najczęściej poraża rośliny kapustowate rozmnażane z rozsady, ale zawleczona z sadzonkami na pole, może w następnych latach porażać także inne gatunki roślin krzyżowych. W ostatnich latach kiłę stwierdzono powszechnie na uprawach rzepaku. Wywołana jest przez grzyba Plasmodiophora brassicae. Jest to grzyb odglebowy, którego zarodniki przetrwalnikowe mogą zalegać w podłożu do 8 lat - nie tracąc przy tym zdolności do porażania.  Kiła jest jedną z najgroźniejszych chorób roślin krzyżowych.

Objawy:

Patogen atakuje system korzeniowy.  Najpierw  dostaje się do komórek włośnikowych, a następnie wnika do wnętrza korzenia. Porażone komórki powiększają się i namnażają. Po kilkunastu dniach od infekcji pojawiają się charakterystyczne narośla na korzeniach, a nawet niekiedy także na podziemnych częściach pędów. Narośla na korzeniach młodych roślin są kuliste lub owalne, natomiast na korzeniach porażonych w późniejszych terminach są kształtu palczastego. Na powierzchni narośli nie występują włośniki. Narośla są początkowo jasnożółte i twarde, a następnie ciemniejsze, brunatne i rozpadające się. Kiła na polu występuje placowo. Porażone komórki korzeni nie funkcjonują prawidłowo, ponieważ nie przewodzą składników pokarmowych i wody, co prowadzi do słabego wzrostu roślin, żółknięcia i więdnięcia roślin, a w przypadku dużego nasilenia do ich przedwczesnego zamierania. Objawy nasilają się podczas suchej pogody. Porażony system korzeniowy jest głównym źródłem infekcji gleby. Rośliny zaatakowane w późniejszej fazie wzrostu tworzą wtórny system korzeniowy lub posiadają  zdolność szybkiej jego regeneracji, co pozwala im przetrwać, a nawet czasami wydać plon handlowy. Na szyjce korzeniowej roślin podobne nowotwory powstają pod wpływem chowacza galasówka (larwy chowacza galasówka występują w tych naroślach).

Źródłem infekcji najczęściej jest zakażona gleba na rozsadnikach. Rozprzestrzenianie grzyba następuje również z fragmentami porażonych roślin, z przyklejoną do kół maszyn i ciągników ziemią, a także przez wodę – podczas ulewnego deszczu. W Polsce występuje na wszystkich typach gleb, ale największe szkody wyrządza na glebach kwaśnych i podmokłych. Optymalne warunki pogodowe do rozwoju tej choroby to temperatura około od 18 do 26 °C oraz pH od 5,3 do 5,7. W temperaturze poniżej 15 °C infekcja korzeni przebiega bardzo powoli lub wcale do niej nie dochodzi. Zagrożone kiłą są także gleby torfowe i torfy wysokie, skąd pozyskiwany jest surowiec do produkcji substratów torfowych. Na torfowiskach występują liczne chwasty kapustowate, które są również roślinami żywicielskimi tego patogena. Grzyb wytwarza zarodniki pływkowe, które łatwo rozprzestrzeniają się w wilgotnej glebie. Mogą one przedostawać się do cieków drenarskich, rowów odwadniających i wraz z wodą transportowane są na duże odległości.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- wapnowaniu gleb zakwaszonych – stosowane bezpośrednio przed uprawą roślin krzyżowych (po nawożeniu wapniowym wskazane jest stosowanie nawozów z dodatkiem boru)

- niszczeniu resztek pozostałych po zbiorze porażonych roślin

- niszczeniu chwastów z rodziny krzyżowych

- niszczeniu chwastów spełniających rolę roślin żywicielskich

- dokładnym usuwaniu z pól i niszczeniu korzeni roślin zarażonych wraz z naroślami

- odkażaniu podłoża

- produkcji rozsady na rozsadnikach wolnych od patogena

- uprawianiu odmian odpornych na kiłę kapusty (kapusta głowiasta biała, kalafior)

- stosowaniu chemicznej ochrony roślin

- dobraniu właściwego płodozmianu – unikanie zbyt częstego następstwa roślin kapustowatych po sobie - 4–5-letnia przerwa w uprawie roślin kapustowatych na tym samym stanowisku

- w przypadku występującego zagrożenia na wykonywaniu analizy próbek gleby z pól przeznaczonych pod rozsadniki lub uprawę roślin kapustnych na obecność kiły

- uprawianiu roślin przedplonowych, naturalnie przyśpieszających zanikanie zarodników przetrwalnikowych: por, pomidory, fasola, ogórki, owies, gryka, rośliny aromatyczne (mięta), roczne utrzymywanie gleby w czarnym ugorze.

 

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B