Miejsce na Twoją reklamę

Fomoza ziemniaka

Fomoza ziemniaka

Fomoza ziemniaka znana także pod nazwą gangrena ziemniaka występuje w Europie rzadko i w niezbyt dużym nasileniu. Choroba wywoływana jest przez grzyba Phoma exigua var. foveata lub Phoma exigua var. exigua. W Polsce gatunek Phoma exigua var. foveata znajduje się na liście obiektów kwarantannowych, ponieważ jest groźniejszy od gatunku Phoma exigua var. exigua.

Objawy:

Pierwsze objawy na bulwach pojawiają się zazwyczaj dopiero w połowie okresu przechowywania. Na powierzchni bulw powstają twarde, brunatne zagłębienia, które ulegają powiększeniu; kształtem przypominają odcisk kciuka lub są nieregularne. Część chora jest wyraźnie odgraniczona od części zdrowej. Średnica porażonej części bulwy jest zwykle większa wewnątrz niż na powierzchni. Patogen Phoma exigua var. foveata powoduje ciemnobrunatne, rozległe przebarwienia miąższu, w którym powstają różnego rodzaju jamki. Z kolei gatunek Phoma exigua var. exigua powoduje mniejsze, czarne przebarwienia miąższu, w którym powstają bardzo małe jamki. Na powierzchni porażonych części bulw zazwyczaj powstają czarne punkty, które są górnymi częściami piknidiów. Pod koniec okresu wegetacji ziemniaka objawy fomozy można także zaobserwować na przyziemnych częściach łodyg, w postaci szarobrunatnych, wydłużonych plam. Po jakimś czasie na powierzchni porażonych części łodyg powstają również czarne punkty zwane piknidiami.

Źródłem infekcji są porażone sadzeniaki oraz gleba. Patogeny Phoma exigua var. foveata i Phoma exigua var. exigua należą do grzybów mitosporowych. Z zanieczyszczonych powierzchniowo lub zakażonych sadzeniaków wyrastają zakażone łodygi, na których pod koniec okresu wegetacji pojawiają się piknidia. Następnie z owocników tych wydobywają się jednokomórkowe, owalne konidia, które spłukiwane są do ziemi przez deszcz, gdzie zanieczyszczają albo zakażają bulwy chorych oraz znajdujących się w sąsiedztwie zdrowych roślin. Drugim bardzo ważnym źródłem choroby w glebie są gnijące bulwy mateczne. Zakażenie bulw występuje głównie w miejscach zranień powstających podczas zbioru, a tylko w małym stopniu w okresie wegetacji przez oczka bądź nadmiernie wyrośnięte przetchlinki. Phoma exigua var. foveata i Phoma exigua var. exigua różnią się  fizjologicznie. Pierwszy patogen poraża prawie wyłącznie ziemniaka, natomiast drugi jeszcze wiele gatunków roślin.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- przestrzeganiu przepisów kwarantannowych

- niszczeniu pod koniec okresu wegetacji naci

- nieopóźnianiu zbioru bulw

- ograniczaniu ranienia bulw

- jesiennym zaprawianiu sadzeniaków preparatami zalecanymi przeciwko rizoktoniozie.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B