Miejsce na Twoją reklamę

Drobna plamistość liści kukurydzy

Drobna plamistość liści kukurydzy znana także pod nazwą antraknoza kukurydzy występuje w różnych rejonach świata, głównie w Japonii, północno-zachodniej części USA, Kanadzie oraz niektórych krajach Europy, w tym także w Polsce. Obserwowana jest jedynie na roślinach kukurydzy. Powodowana jest przez grzyba Kabatiella zeae. Największe nasilenie choroby i powodowane przez nią szkody można zaobserwować w lata chłodne i deszczowe oraz na roślinach uszkodzonych przez szkodniki. W warunkach sprzyjających drobna plamistość liści kukurydzy może silnie infekować rośliny i wywołać znaczne straty w plonie. Wczesne porażenie liści może już w sierpniu spowodować ich zamieranie i wcześniejsze dojrzewanie (zasychanie) kukurydzy, a w efekcie obniżyć plon nawet o 10%. Dodatkowo straty w plonach mogą być potęgowane przez silne występowanie fuzariozy na osłabionych przez drobną plamistość liści kukurydzy roślinach. Drobna plamistość liści prowadzi także do pogorszenia jakości kiszonki.

Objawy:

Objawy występują na blaszkach i pochwach liściowych oraz na liściach okrywających kolby kukurydzy (w przypadku silnego porażenia). Pierwsze objawy są widoczne w czerwcu. Początkowo na liściach pojawiają się drobne, jasne, nieco przeświecające punkciki. Następnie powstają małe plamki, z czerwonobrunatną obwódką otoczoną chlorotycznym, prześwitującym pierścieniem. Plamki są okrągłe lub owalne i mają średnicę od 1 do 4mm. Ze względu na swój wygląd plamki są czasami nazywane „plamami oczkowymi”. Z czasem środkowa część plam stopniowo ciemnieje i brunatnieje oraz ulega wykruszeniu (w miejscu plamek powstają nekrozy). Plamy układają się często w rzędach między nerwami liści, a większe ich skupienia powstają na brzegach liści. Jeżeli plam jest dużo, to łączą się one ze sobą i w efekcie mogą pokryć znaczną część powierzchni blaszki liściowej, pochwy oraz liści okrywających. Największe nasilenie plamistości występuje w sierpniu. Powstanie plam na około 50% powierzchni liścia prowadzi do jego przedwczesnego, całkowitego zamierania. Silne porażenie wszystkich liści może powodować często całkowite zamieranie roślin.

Źródłem infekcji są resztki pożniwne porażonych roślin i nasiona, na których zimują zarodniki grzyba Kabatiella zeae. Kabatiella zeae zaliczany jest do grzybów mitosporowych, klasy Coelomycetes. W czasie wegetacji rozprzestrzenia się przez zarodniki konidialne. Są one jednokomórkowe, bezbarwne i wydłużone. Konidia tworzą się na maczugowatych trzonkach, które wyrastają z warstwy zbitej grzybni za pomocą szparek oddechowych. Duża wilgotność sprzyja tworzeniu się konidiów. Okres inkubacji drobnej plamistości liści kukurydzy wynosi od 7 do 10 dni. Siewki zakażane są wiosną bezpośrednio z nasion bądź przez zarodniki konidialne, które tworzą się na grzybni, która przezimowała w glebie. Pierwotne porażenie liści następuje najczęściej w czerwcu lub w lipcu.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- dbaniu o stan fitosanitarny pola

- głębokim, dokładnym przyoraniu i usuwaniu resztek porażonych roślin

- stosowaniu zdrowego materiału siewnego

- zaprawianiu materiału siewnego fungicydami

- uprawianiu odmian odpornych na porażenie

- zwalczaniu chwastów

- wykonywaniu sezonowych oprysków

- w miarę potrzeby opryskiwaniu roślin fungicydami benzimidazolowymi

- stosowaniu właściwego płodozmianu – przestrzeganiu 4-letnich przerw w uprawie kukurydzy na tym samym polu.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B