Miejsce na Twoją reklamę

Cykoria podróżnik

Cykoria podróżnik

Cykoria podróżnik (Cichorium intybus L.)

Gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. W Polsce pospolity. Bylina. Rośnie na łąkach, pastwiskach, nasypach, ugorach, poboczach dróg i obrzeżach pól uprawnych. Preferuje gleby gliniaste, piaszczyste, kamieniste, bogate w azot. Najczęściej zachwaszcza brzegi pól upraw zbożowych oraz uprawy cykorii. Osiąga wysokość od 60 do 120 cm. Łodyga jest dość cienka, sztywna, kanciasta, rozgałęziona, wewnątrz pusta, zielonkawoszara, u nasady szorstko i skąpo owłosiona, odporna na zerwanie dzięki zawartości mocnych włókien. Dolne liście są owłosione od spodu, zatokowo pierzastodzielne i tworzą przyziemną rozetę. Liście łodygowe są rzadko rozmieszczone, niewielkie, wydłużone lub lancetowate, czasem lekko ząbkowane, o strzałkowatej lub sercowatej nasadzie. Kwiaty są jasnoniebieskie, języczkowate, osadzone są na szczytach łodyg, w kątach łodyg bocznych lub górnych liści, o 5-ząbkach, spodem ogruczolone, zebrane w koszyczki. Owoc to odwrotnie jajowata, 2-5-kanciasta, szarożółta, matowa, z ciemnymi plamami, niełupka z wieńcem z krótkich łusek. Mimo, iż nie ma puchu, nasiona roznoszone są przez wiatr. Korzenie są palowe, bardzo silnie rozwinięte, grube, mięsiste, brunatne, z sokiem mlecznym, o gorzkim smaku. Cykoria podróżnik jest zapylana przez wiele gatunków owadów; kwitnie od VIII do X.

Cechy charakterystyczne:

- bardzo mała liczba liści

- wielkość jest nieproporcjonalna do masy i ilości liści

Ciekawostki:

- inne nazwy: cykoria zwyczajna, batogi św. Jana, kozi mlecz, podróżnik lekarski, podróżnik błękitny, podróżnik polny, popie rurki, podróżnik pospolity miododajna królewna

- kwiaty otwierają się tylko rano ok. godziny 6 lub 7; a zamykają się koło południa; szybko więdną

- sok mleczny zawiera:  cholinę, cukry (inulinę ok. 40%), fitosterol, gorzkie związki, kwasy polifenolowe, sole mineralne, śladowe ilości olejków eterycznych, witaminy B, C; liście zawierają: flawonoidy, hiperozyd, pochodne apigeniny; kwiaty zawierają: antocyjany i glikozyd – cychorynę

- ma właściwości lecznicze -   w medycynie ludowej stosowana w homeopatii; korzeń łagodnie pobudza wytwarzanie soku żołądkowego, żółci oraz ma działanie moczopędne. Jest stosowny w wielu mieszankach ziołowych do leczenia zaburzeń trawienia, przy ogólnym osłabieniu i jako środek przeciwbakteryjny. Zewnętrznie stosowany przy leczeniu egzemy.

- roślina jadalna -  młode listki można dodawać do sałatek, ze względu na zawartość witamin C, B i mikroelementów; korzenie po ususzeniu, zmieleniu i uprażeniu do dziś używa się jako surogatu kawy. Przy prażeniu zawarta w korzeniu inulina przemienia się w związek o aromacie przypominającym kawę. Korzenie, po usunięciu gorzkiego rdzenia są także stosowane do mięsnych zup i rosołów.

- liście i młode łodygi wykorzystywane jako pasza dla bydła

- roślina ozdobna – często sadzi się w zegarach kwiatowych z powodu regularnego otwierania się i zamykania kwiatostanów

- wg legendy kwiaty cykorii swój niebieski kolor zawdzięczają oczom dziewczyny, płaczącej za straconym ukochanym. 

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B