Miejsce na Twoją reklamę

Blekot pospolity

Blekot pospolity

Blekot pospolity (Aethusa cynapium L.)

Gatunek rośliny należący do rodziny selerowatych. W Polsce pospolity, aż po niższe położenia górskie. Roślina jednoroczna, jara. Rośnie na przydrożach, przychaciach i na polach uprawnych. Preferuje gleby gliniaste i marglowe, gleby obojętne i zasadowe, bogate w azot i wapń. Najczęściej zachwaszcza sady i uprawy warzywne. Sporadycznie występuje w uprawach buraka cukrowego. W zależności od warunków siedliskowych osiąga wysokość od 20 do 120 cm. Łodyga jest naga, pusta w środku (dęta), ciemnozielona, delikatnie kreskowana i w górnej części rozgałęzia się. Liście są nagie, spodem błyszczące, 2 – 3 - krotnie pierzaste, w zarysie trójkątne. Kwiaty są drobne, zebrane w baldach złożony. Płatki korony są górą białe, a dołem zielonawe. Owoc to żółtozielone lub żółtoszare rozłupnie. Korzenie są palowe. Blekot pospolity jest owado lub samopylny; kwitnie od VI do X.

Cechy charakterystyczne:

- bardzo podobny do pietruszki, ale różni się od niej zapachem (po zmiażdżeniu wydziela zapach czosnku) i liśćmi (pietruszka ma matowe, a blekot – błyszczące)

Ciekawostki:

- inne nazwy: szaleń, psia pietruszka

- ma właściwości lecznicze – w medycynie ludowej używana wyłącznie za wiedzą i zgodą lekarza jako środek przeciwbólowy i przeciwskurczowy

- roślina trująca - ziele i kłącze zawierają toksyczne związki chemiczne – koniinę i alkaloid cykutynę, a także flawonoidy, kwas mrówkowy, kwas masłowy, olejek lotny (niemiła woń). Bardziej toksyczna z nich koniina powoduje silne podrażnienie błon śluzowych przewodu pokarmowego, a w większych dawkach powoduje paraliż współczulnego układu nerwowego. Objawami zatrucia są: brak apetytu, drgawki, rozszerzenie źrenic, zaburzenia równowagi, paraliż, śmierć. Roślina ma gorzki i piekący smak i z tego względu jest omijana przez zwierzęta.

Miejsce na reklamę B

Chwasty

Miejsce na reklamę B