Miejsce na Twoją reklamę

Bakteryjne gnicie łodygi i bakteryjna plamistość liści kukurydzy

Bakteryjne gnicie łodygi (ang. bacterial stalk rot) i bakteryjna plamistość liści kukurydzy (ang. leaf spot disease of maize) wywołane są przez bakterię Pantoea ananatis. Jest to gatunek zróżnicowany, polifagiczny i powszechnie występujący. Pantoea ananatis to patogen kukurydzy, ale ma wielu żywicieli roślinnych m.in. agawa, kantalupa, melon, cebula, eukaliptus, ryż oraz grzyby (Pleurotus eryngii).

Objawy:

Bakteria Pantoea ananatis wywołuje dwa typy objawów na kukurydzy.

Objawy bakteryjnego gnicia łodyg kukurydzy to karłowacenie rośliny i występowanie charakterystycznego, pionowego pęknięcia w łodydze na wysokości pierwszego międzywęźla. Czasami zainfekowane rośliny mają także pęknięcie na drugim i trzecim międzywęźle. Po otwarciu międzywęźla zmiany chorobowe widoczne są wzdłuż miejsca pęknięcia. Zachodzi również wewnętrzne brązowienie tkanki łodygi rozszerzające się ku górze; w niektórych przypadkach sięgające nawet szczytu rośliny. Kolby zainfekowanej rośliny są niedorozwinięte. Czasami można zaobserwować mięknięcie, więdnięcie brzegów liści, blaknięcie liści oraz ich zwijanie do wewnątrz.

Objawy bakteryjnej plamistości liści kukurydzy to w początkowej jej fazie – małe, ciemnozielone, wilgotne plamki na blaszkach liściowych. Plamki wraz z rozwojem choroby szybko przekształcają się w zmiany nekrotyczne.

Warunki środowiskowe mogą mieć wpływ na rozwój i natężenie występowania objawów. W związku z tym identyfikacja patogena wyłącznie na podstawie objawów chorobowych często jest bardzo trudna i niewiarygodna.

Źródłem infekcji są resztki pożniwne, na których zimują bakterie Pantoea ananatis. Pospolicie występujące chwasty sąsiadujące z polami kukurydzy mogą być czasami gospodarzami alternatywnymi (bakteria może się w nich namnażać i bytować). Pantoea ananatis jest to gatunek powszechnie występujący w środowisku naturalnym. Część jego populacji jest niepatogeniczna, a część to patogeny roślin. Gatunek ten jest także oportunistycznym patogenem ludzi. Bakteria Pantoea ananatis przenosi się z jednej rośliny na drugą według typowego dla większości patogenów bakteryjnych kukurydzy schematu - wnikając do wnętrza roślin przez ich naturalne otwory (aparaty szparkowe, hydatody). Bakterie niesione są kroplami wody, jak również przez mikrouszkodzenia roślin powstające zazwyczaj w czasie silnych deszczy i wiatrów niosących cząsteczki brudu i drobinki piasku, a także za pomocą większych uszkodzeń roślin powstałych podczas np. gradobicia. Ponadto wnikanie bakterii do roślin zaobserwowano też przez kwiaty lub włoski na liściach.

W sezonach, w czasie których ciepła i deszczowa pogoda (warunki optymalne do rozwoju bakterii fitopatogenicznych) nie utrzymuje się zbyt długo, populacja tych patogenów znacznie się zmniejsza. W takiej sytuacji koncentracja bakterii patogenicznych w roślinach jest niewystarczająca do wywołania objawów chorobotwórczych. Jednak, gdy pomimo tego, objawy wystąpią, to w małym nasileniu i nie stanowiące zagrożenia dla plonów.

Obecność bakterii Pantoea ananatis na kukurydzy wcale nie jest równoznaczna z rozwojem choroby. Pantoea ananatis może na kukurydzy występować naturalnie, kolonizować powierzchnię liści i przestrzenie międzykomórkowe, nie powodując przy tym żadnych objawów chorobotwórczych.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- dokładnym rozdrabnianiu oraz głębokim przyoraniu resztek pożniwnych

- wysiewaniu kwalifikowanego materiału siewnego

- stosowaniu wczesnego siewu

- unikaniu stanowisk podmokłych i okresowo zalewanych

- stosowaniu prawidłowego płodozmianu

- zastosowaniu izolacji przestrzennej od ubiegłorocznych pól pokukurydzianych

- stosowaniu zbilansowanego nawożenia

- zwalczaniu zachwaszczenia i szkodników.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B