Miejsce na Twoją reklamę

Bakteryjna zaraza liści i więdnięcie naczyniowe kukurydzy

Bakteryjna zaraza liści i więdnięcie naczyniowe kukurydzy (ang. leaf blight and vascular wilt of maize) wywołane są przez bakterię Pantoea agglomerans. Jest to gatunek zróżnicowany, polifagiczny i powszechnie występujący. Pantoea agglomerans to patogen kukurydzy, ale ma także innych żywicieli roślinnych m.in. sorgo, gryka, cebula. Bakteryjna zaraza liści i więdnięcie naczyniowe kukurydzy prowadzi do obniżenia plonu kukurydzy. Straty w Polsce są niewielkie i wahają się na poziomie od 1 do 2%.

Objawy:

Objawy chorobowe na kukurydzy są mało charakterystyczne, pojawiają się na liściach i mają postać nieregularnych plam w kolorze słomkowym. Plamy rozciągają się na całą długość liścia, co przyczynia się do zmniejszenia możliwości asymilacyjnych rośliny i w efekcie prowadzi do niższego plonu.

Warunki środowiskowe mogą mieć wpływ na rozwój i natężenie występowania objawów. W związku z tym identyfikacja patogena wyłącznie na podstawie objawów chorobowych często jest bardzo trudna i niewiarygodna.

Źródłem infekcji są resztki pożniwne, na których zimują bakterie Pantoea agglomerans. Pospolicie występujące chwasty sąsiadujące z polami kukurydzy mogą być czasami gospodarzami alternatywnymi (bakteria może się w nich namnażać i bytować). Pantoea agglomerans jest to gatunek powszechnie występujący w środowisku naturalnym, w glebie oraz w wodzie. Część jego populacji jest niepatogeniczna, a część to patogeny roślin. Wykorzystywany jest też do biologicznej ochrony roślin przed chorobami. Bakteria Pantoea agglomerans przenosi się z jednej rośliny na drugą według typowego dla większości patogenów bakteryjnych kukurydzy schematu - wnikając do wnętrza roślin przez ich naturalne otwory (aparaty szparkowe, hydatody). Bakterie niesione są kroplami wody, jak również przez mikrouszkodzenia roślin powstające zazwyczaj w czasie silnych deszczy i wiatrów niosących cząsteczki brudu i drobinki piasku, a także za pomocą większych uszkodzeń roślin powstałych podczas np. gradobicia. Ponadto wnikanie bakterii do roślin zaobserwowano też przez kwiaty lub włoski na liściach.

W sezonach, w czasie których ciepła i deszczowa pogoda (warunki optymalne do rozwoju bakterii fitopatogenicznych) nie utrzymuje się zbyt długo, populacja tego patogena znacznie się zmniejsza. W takiej sytuacji koncentracja bakterii patogenicznych w roślinach jest niewystarczająca do wywołania objawów chorobotwórczych. Jednak, gdy pomimo tego, objawy wystąpią, to w małym nasileniu i nie stanowiące zagrożenia dla plonów.

Obecność bakterii Pantoea agglomerans na kukurydzy wcale nie jest równoznaczna z rozwojem choroby. Pantoea agglomerans może na kukurydzy występować naturalnie, kolonizować powierzchnię liści i przestrzenie międzykomórkowe, nie powodując przy tym żadnych objawów chorobotwórczych.

Bakteria Pantoea agglomerans może także powodować straty w uprawach innych niż kukurydza; głównie w miejscach takich jak tunele foliowe, szklarnie, gdzie w związku z wysoką wilgotnością powietrza, długotrwałym zwilżeniem liści oraz dużym zagęszczeniem roślin bakterie mają bardzo dobre warunki do rozwoju. W takich warunkach choroby roślin mogą być przenoszone mechanicznie podczas prac pielęgnacyjnych (usuwanie liści i pędów bocznych, podwiązywanie roślin, podlewanie wężem).

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- dokładnym rozdrabnianiu oraz głębokim przyoraniu resztek pożniwnych

- wysiewaniu kwalifikowanego materiału siewnego

- stosowaniu wczesnego siewu

- unikaniu stanowisk podmokłych i okresowo zalewanych

- stosowaniu prawidłowego płodozmianu

- zastosowaniu izolacji przestrzennej od ubiegłorocznych pól pokukurydzianych

- stosowaniu zbilansowanego nawożenia

- zwalczaniu zachwaszczenia i szkodników.

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B