Miejsce na Twoją reklamę

Antraknoza ziemniaka

Antraknoza ziemniaka

Antraknoza ziemniaka w Polsce występuje w większym nasileniu w latach suchych i ciepłych. Najczęściej spotykana jest na ziemniaku i pomidorze, ale również poraża niektórych inne gatunki roślin uprawnych w gruncie. Choroba wywoływana jest przez grzyba Colletotrichum atramentarium (synonim: Colletotrichum coccodes), który rozwija się najlepiej w temperaturze od 20 do 24°C. W przypadku uprawy ziemniaka antraknoza ziemniaka powoduje obniżenie plonu bulw oraz pogorszenie jakości plonu, gdyż bulwy są drobniejsze.

Objawy:

Na nadziemnych częściach roślin można zauważyć żółknięcie, więdnięcie i zamieranie liści, postępujące od wierzchołka ku dołowi. Objawy występują na podstawie łodyg, stolonach i korzeniach, na których kora gnije i łatwo oddziela się od drewna, które zazwyczaj jest przebarwione na kolor jasnofioletoworóżowy. Na wewnętrznej części łuszczącej się kory i na drewnie pojawiają się czarne punkty zwane sklerocjami - o średnicy od 0,1 do 0,5mm.

Źródłem infekcji są porażone sadzeniaki oraz gleba. Patogen Colletotrichum atramentarium należy do grzybów mitosporowych. Na porażonych tkankach roślin oprócz sklerocjów pojawiają się acerwulusy z palisadą trzonków i zarodników konidialnych o kształcie cylindrycznym. Sklerocja i acerwulusy są pokryte czarnymi szczecinkami o długości od 0,1 do 0,4mm. Patogen w okresie wegetacji rozprzestrzenia się przez sklerocja i konidia. Sklerocja są źródłem choroby w następnym sezonie wegetacyjnym, ponieważ zimują na resztkach porażonych roślin w glebie oraz na sadzeniakach.

Zapobieganie:

Ochrona polega na:

- przestrzeganiu kilkuletniego zmianowania (3-4 lata)

- używaniu zdrowych sadzeniaków - wolnych od sklerocjów patogena

- uprawianiu mniej wrażliwych odmian

- chemicznym zaprawianiu sadzeniaków przeciw rizoktoniozie – zabieg ten niszczy także sklerocja  Colletotrichum atramentarium

- przechowywaniu sadzeniaków w suchych i chłodnych warunkach (od 3 do 5°C).

Miejsce na reklamę B

Miejsce na reklamę B